Mesazhi i gabuar

Ishte shtator. Dita e parë e shkollës. Ardi u fut në klasë me kufje në vesh dhe me atë stilin e ftohtë sikur s'i

interesonte askush.

Ndërsa në bankën pranë dritares ishte Era — vajza që të gjithë e njihnin, por askush s'e njihte vërtet.

Ajo ishte gjithmonë me shoqet, gjithmonë duke qeshur… por sytë i kishte bosh.

Një natë, Ardi merr një mesazh në Instagram. Era i shkruan: "A mund të flasim pak?"

Ai mendoi se ishte shoku i tij që po bënte ndonjë prank. Por kur hapi profilin, pa që ishte Era.

Ata filluan të flisnin çdo natë. Për muzikë, problemet në familje, ëndrrat, frikërat…

Gjëra që nuk ia kishin treguar askujt tjetër.

Dalëngadalë, ajo vajza "perfekte" filloi të bëhej njeriu i preferuar i Ardit.

Por kishte një problem. Era kishte të dashur — një djalë më të madh, xheloz dhe toksik.

Ajo i premtoi Ardit: "Një ditë do largohem prej tij."

Dhe Ardi priti.

Një mbrëmje dimri, pas një debati të madh me të dashurin, Era iku nga festa.

I shkroi vetëm Ardit: "Jam jashtë… hajde."

Ardi vrapoi pa menduar. I gjeti duart e saj të ftohta dhe sytë plot lot.

Për herë të parë, ajo e përqafoi fort dhe i tha: "Me ty ndihem e qetë."

Aty filloi gjithçka.

Ata nisën të takoheshin fshehurazi. Në ndalesa autobusi, në rooftop-e, në shëtitje nate me muzikë në një kufje të ndarë

përgjysmë.

Por sekretet nuk zgjasin.

Një ditë, i dashuri i Erës mori vesh gjithçka. Pas asaj nate, Era u zhduk për javë të tëra.

Pa mesazhe. Pa telefonata. Pa asnjë shenjë.

Ardi mendoi se e humbi.

Derisa një mbrëmje mori një voice message nga Era.

"Ndoshta nuk ishim në kohën e duhur… por ti ishe personi i duhur."

Dhe mesazhi mbaroi me zërin e saj duke qarë lehtë.

Që nga ajo ditë, sa herë bie shi në qytet, Ardi vendos të njëjtën këngë që dëgjonin bashkë…

…dhe shikon telefonin, sikur një ditë ajo do shkruajë.